Clubhouse
Whether you enjoy the panoramic views from the spectacular setting indoors or from the popular outdoor patio, Whitetail’s beautiful lodge-style clubhouse strikes the perfect balance of top-drawer amenities and relaxing retreat for golfers and non-golfers alike. The comfortable yet quietly elegant decor and custom-designed facilities include a full-service restaurant, a lounge, and well-outfitted men and women’s locker rooms. The distinctive fireplace, pool table, and flat screen TVs add to the allure for a diverse crowd and make it an ideal venue to gather for lunch or to host a special, catered event.Golfün Tarihçesi , golf nasıl oynanır ,Önceleri tahtadan yapılan golf topları 17. yüzyıl başlarında tüyden yapılmaya başlandı. Kaynatılmış tüylerin bir deri kılıf içine sıkıştırılarak doldurulması ve dikilmesiyle yapılan bu topların üretimi daha pahalıya mal oluyor ve çok zaman alıyordu. 1848 yıllarında bu toplardan, daha ucuz olan güteperka topların geliştirilmesi oyunun yaygınlaşmasında önemli rol oynadı. Golf sopalarıda başlangıçta tahtadan yapılıyordu; 18.yüzyıl sonlarında topu engebeli alanlardan çıkarmaya yarayan demir topuzlu golf sopası (Iron) kullanılmaya başlandı. 20.yüzyıl başlarında daha sert ve kauçuk Kaplı topların kullanılmasıyla birlikte Carya cinsi ağaçtan yapılan sopaların yerini dikişsiz çelik sopalar aldı.Golf sporunda iki oyun biçimi vardır; stroke play (vuruş oyunu) ve stablefort (puan oyunu). Stroke Play’de topu en az vuruşla deliğe sokan oyuncu kazanır. Stablefort’ta ise her oyuncu turnuvada yer alan bütün öteki oyuncularla mücadele eder ve handicapına göre her çukurdan aldığı puanlar toplanır ve en çok puanı yapan oyuncu kazanır.Golf, golf oyunu pek çok doğal ve yapay engelin bulunduğu 500 bin metrekarelik bir sahada oynanan bir açık hava sporudur. Sahanın çeşitli yerlerinde değişik puan değerlerinde 18 delik bulunur. “tee (başlanılan yer)”, “fairway (sahanın orta bölümü)” ve “green (bayrağın bulunduğu bölge)” bölümlerinin bulunduğu alanlarından dördü 200 metreden kısa, 14′üyse 200-500 metre uzunluğundadır. Başlangıç vuruşunda top tee (golf pimi) üzerine konur. Bu noktadan deliğe mesafe 228 metreye kadar ise 3 parlık (vuruşluk), 229-434 metre arasındaysa 4 parlık, daha uzunsa 5 parlıktır.Golfün Tarihçesi , golf nasıl oynanır ,Önceleri tahtadan yapılan golf topları 17. yüzyıl başlarında tüyden yapılmaya başlandı. Kaynatılmış tüylerin bir deri kılıf içine sıkıştırılarak doldurulması ve dikilmesiyle yapılan bu topların üretimi daha pahalıya mal oluyor ve çok zaman alıyordu. 1848 yıllarında bu toplardan, daha ucuz olan güteperka topların geliştirilmesi oyunun yaygınlaşmasında önemli rol oynadı. Golf sopalarıda başlangıçta tahtadan yapılıyordu; 18.yüzyıl sonlarında topu engebeli alanlardan çıkarmaya yarayan demir topuzlu golf sopası (Iron) kullanılmaya başlandı. 20.yüzyıl başlarında daha sert ve kauçuk Kaplı topların kullanılmasıyla birlikte Carya cinsi ağaçtan yapılan sopaların yerini dikişsiz çelik sopalar aldı.Golf sporunda iki oyun biçimi vardır; stroke play (vuruş oyunu) ve stablefort (puan oyunu). Stroke Play’de topu en az vuruşla deliğe sokan oyuncu kazanır. Stablefort’ta ise her oyuncu turnuvada yer alan bütün öteki oyuncularla mücadele eder ve handicapına göre her çukurdan aldığı puanlar toplanır ve en çok puanı yapan oyuncu kazanır.Golf, golf oyunu pek çok doğal ve yapay engelin bulunduğu 500 bin metrekarelik bir sahada oynanan bir açık hava sporudur. Sahanın çeşitli yerlerinde değişik puan değerlerinde 18 delik bulunur. “tee (başlanılan yer)”, “fairway (sahanın orta bölümü)” ve “green (bayrağın bulunduğu bölge)” bölümlerinin bulunduğu alanlarından dördü 200 metreden kısa, 14′üyse 200-500 metre uzunluğundadır. Başlangıç vuruşunda top tee (golf pimi) üzerine konur. Bu noktadan deliğe mesafe 228 metreye kadar ise 3 parlık (vuruşluk), 229-434 metre arasındaysa 4 parlık, daha uzunsa 5 parlıktır.

Golf is a sport in which a player, using many types of clubs including a driver, a putter, and irons, hits a ball into each hole on a golf course in the lowest possible number of strokes. Golf is one of the few ball games that does not use a standardized playing area; rather, the game is played on golf “courses”, each one of which has a unique design and typically consists of either 9 or 18 holes. Golf is defined in the Rules of Golf as “playing a ball with a club from the teeing ground into the hole by a stroke or successive strokes in accordance with the RulesA golf ball next to a hole.The first game of golf for which records survive was played at Bruntsfield Links, in Edinburgh, Scotland, in A.D. 1456, recorded in the archives of the Edinburgh Burgess Golfing Society, now The Royal Burgess Golfing Society. The modern game of golf spread from Scotland to England and has now become a worldwide game, with golf courses in the majority of countries.Golf competition may be played as stroke play, in which the individual with the lowest number of strokes is declared the winner, stableford points play (as devised in 1931 by Dr. Frank Stableford of the Wallasey & Royal Liverpool Golf Clubs), in which the individual with the highest points score is declared the winner, or as match play with the winner determined by whichever individual or team posts the lower score on the most individual holes during a complete round. In addition, team events such as fourball have been introduced, and these can be played using either the stroke, stableford or matchplay format. Alternative ways to play golf have also been introduced, such as miniature golf, sholf and disc golf.Golf has increasingly turned into a spectator game, with several different levels of professional and amateur tours in many regions of the world. People such as Tiger Woods, Jack Nicklaus, Lorena Ochoa, Pádraig Harrington and Annika Sörenstam have become well-recognized sports figures across the world. Sponsorship has also become a huge part of the game and players often earn more from their sponsorship contracts than they do from the game itself.Golf is a game the exact origins of which are unclear. The origin of golf is open to debate as to being Dutch[3] or Scottish. However, the most accepted golf history theory is that golf as practised today originated from Scotland in the 1100s.[4]Scholars have claimed references to a form of golf from hieroglyphs found on stone tablets dating to ancient Egyptian Pharoahs. A game somewhat similar to golf was first mentioned in Dōngxuān Records (Chinese: 東軒錄), a Chinese book of 11th century. It was also mentioned on 26 February 1297 in the Netherlands in a city called Loenen aan de Vecht. Here the Dutch played a game with a stick and leather ball. Whoever hit the ball into a target several hundreds of meters away the least number of times, won.Modern golf is considered to be a Scottish invention,as the game was mentioned in two 15th century laws prohibiting the playing of the game of gowf. Some scholars have suggested that this refers to another game which is more akin to modern shinty, hurling or field hockey than golf. A game of putting a small ball into a hole in the ground using clubs was played in 17th century Netherlands. Flourishing trade over the North Sea during the Middle Ages and early Modern Period led to much language interaction between Scots, Dutch) and other languages. There are also reports of even earlier accounts of a golf like game from continental Europe.However, these earlier games are more accurately viewed as ancestors of the game we call golf, as the fact remains that the modern game of golf we understand today originated and developed in Scotland: The first golf club memberships were formed in Scotland. The earliest permanent golf course originated there too, as did the very first written rules, as did the establishment of the 18-hole course. The first formalized tournament structures also emerged there and competitions were arranged between different Scottish cities. Over time, the modern game spread to England and from there to the rest of the world. The oldest playing golf course in the world is The Musselburgh Old Links Golf Course. Evidence has shown that golf was played here in 1672 although Mary, Queen of Scots reputedly played there in 1567.As stated, golf courses have not always had eighteen holes. The St Andrews Links occupy a narrow strip of land along the sea. As early as the 15th century, golfers at St Andrews, in Fife, established a customary route through the undulating terrain, playing to holes whose locations were dictated by topography. The course that emerged featured eleven holes, laid out end to end from the clubhouse to the far end of the property. One played the holes out, turned around, and played the holes in, for a total of 22 holes. In 1764, several of the holes were deemed too short, and were therefore combined. The number was thereby reduced from 11 to nine, so that a complete round of the links comprised 18 holes. Due to the status of St Andrews as the golf capital, all other courses chose to follow suit and the 18-hole course remains the standard today.The major changes in equipment since the 19th century have been better mowers, especially for the greens, better golf ball designs, using rubber and man-made materials since about 1900, and the introduction of the metal shaft beginning in the 1930s. Also in the 1930s the wooden golf tee was invented. In the 1970s the use of steel and then titanium to replace wood heads began, and shafts made of “graphite” (also known as carbon fiber) were introduced in the 1980s. Though wooden tees are still most popular, various designs of plastic tees have been developed in recent years, and the synthetic materials composing the modern ball continue to be developed.Golf balls are famous for “dimples”. These small dips in the surface of the golf ball decrease aerodynamic drag which allows the ball to fly farther. Golf is also famous for the use of flags. These show the position of the hole to players when they make their first drive and are too far away from the hole to aim accurately. When all players in a group are within putting distance, the flag is removed by a “caddy” or a fellow competitor to allow for easier access to the hole.World popularityIn 2005 Golf Digest calculated that there were nearly 32,000 golf courses in the world, approximately half of them in the United States. The countries with most golf courses in relation to population, starting with the best endowed were: Scotland, New Zealand, Australia, Ireland, Canada, Wales, United States, Sweden, and England (countries with fewer than 500,000 people were excluded). Apart from Sweden, all of these countries have English as the majority language, but the number of courses in new territories is increasing rapidly. For example the first golf course in the People’s Republic of China opened in the mid-1980s, but by 2005 there were 200 courses in that country.The professional sport was initially dominated by Scottish then English golfers, but since World War I, America has produced the greatest quantity of leading professionals. Other Commonwealth countries such as Australia and South Africa are also traditional powers in the sport. Since around the 1970s, Japan, Scandinavian and other Western European countries have produced leading players on a regular basis. The number of countries with high-class professionals continues to increase steadily, especially in East Asia. South Korea is notably strong in women’s golf.[11]The last decade or so has seen a marked increase in specialised golf vacations or holidays worldwide. This demand for travel which is centered around golf has led to the development of luxury resorts which cater to golfers and feature integrated golf courses.In the United States, the number of people who play golf 25 times or more per year fell from 6.9 million in 2000 to 4.6 million in 2005, according to the National Golf Foundation. The Foundation reported a smaller decline in the number who played golf at all; it fell from 30 million to 26 million over the same period

Fotoğraf : Erol Avanoğlu Yer        : Adana Makina   : Sony DSC F707 Pozlama : f/8- 15 saniye Hava      : Güneş battıktan ve yağmurun dinmesinden hemen sonra çekildi. Ayrıca Photoshop programında +50 renk doygunluğu uygulandı.

F/8 ve orada ol Eğer profesyonel bir fotoğrafçıdan pozlama konusunda öğüt almak isterseniz buna tipik bir cevap  “f/8 kullan ve uygun yerde uygun zamanda ol” olacaktır. Tabi bu bir tür şaka. Ancak bunun f/8 kısmı teknik olarak doğrudur çünkü f/8 değeri genellikle her tür objektif üzerinde bulunan ve kullanılan bir değerdir. Ama tabiki buna uygun bir ISO değeri ve enstantane hızı yok ise o zaman tabiki hiç bir değeri yoktur. “Orada ol” sözü ise pozlamanın genellikle kolay olduğunu anlatır. En önemli konu tabiki sabır ve önemli bir fotoğrafik olayın olduğu yerde sizinde orada bulunuyor olmanız ve kendinizi de bu olaya adayabilmektir. Doğru pozlama yoktur Gerçekte dünyada o kadar çok değişik renk tonları vardır ki bunların çoğunu film/fotoğraf üzerinde  gösteremezsiniz. Bu tonlarıı nerede göstereceğiniz konusunda artistic bir karar vermek zorundasınız. Bazı detaylar kaçınılmaz olarak kaybedilecektir. Çünkü gerçek dünyada da ayırt edilebilen renk tonlarının aynı yoğunluktaki film üzerine bir tür haritası çıkarılır. Bu bölümde hangi detayların kaybedileceğinin tahminin nasıl yapılacağını ve bunun nasıl kontrol edileceğini anlatmaya çalışacağız. Kontroller Bilindiği gibi günümüz modern 35mm film ve digital fotoğraf makinalarında birçok kontrol düğmeleri vardır. Aslında makina üzerinde, elde edilecek görüntünün ortaya çıkmasında kullanılan sadece 3 kontrol noktasının olduğunu bilmek ise bizi birazda olsa mutlu eder. Bunlar, odaklama, enstantane ve diyaframdır. Pozlamayı etkileyen 2 önemli kontrol noktası enstantane ve diyafram ayarlarıdır. Diyafram Eğer ne makina nde obje hareket etmiyorsa, enstantane değeri pek önemli değildir. Ama diyafram alan derinliliğini etkileyeceğinden vede objenin neresinin net olarak görüntüleneceğini belirleyeceğinden önemlidir. Diyafram nedir ve onu değiştirmek neden önemlidir? Diyafram ayarı objektif içerisindeki diyaframın veya iris’in hangi dereceye kadar açık kalacağının belirlenmesidir. Objektifler en fazla düzeyde ışık toplayabailmek için dizayn edilmişlerdir. Diyafram güznüzdeki iris gibidir; Objektif içinden gelen ışığın bir kısmının engellemek için diyafram kapatılabilir veya durdurulabilir. Objektifleri çok daha hızlı ve ışık toplamada daha iyi yapmak için çok harcama ve ağırlık gerekmiştir. Peki neden bu özelliklerin bazılarını kullanmayıp atmak istersiniz? Bunun 1.nedeni, dünyanın çok parlak olmasıdır. Eğer ışığa çok duyarlı bir film kullanıyorsanız vede filmi çok kısa bir süre ışığa maruz bırakacak çok düşük bir enstantane değeri kullanıyorsanız saniyenin 1/500′ü gibi, çok küçük bir difayram değeri kullanımı ile çok fazla ışığın filmi etkilemesini ve çok ışık almış bir görüntü oluşmasını engellemiş olursunuz. Diğer bir ilginç neden ise netliğin estetic kontrolüdür. Objektifinizin f/2 diyafram değeri olduğunu farzedin.  Buradaki f sayısı merceğin uzunluğunun diyafram çapına bölünmesi sonucu ortaya çıkan değerdir. Dolayısı ile eğer 100mm’lik bir objektif kullanıyorsanız bu 50mm’lik bir açıklık demek olacaktır. Dolayısı ile bu ayarda alan derinliği çok kısa olacaktır. Sadece fotoğrafını çekerken net olarak ayarladığınız objenin o bölgesi net olarak görüntülenecektir. Makinaya yakın veya uzak olan diğer nesneler netlikten uzak olacaktır. Fotoğrafı çekilen objeye uzak veya yakın olan nesnelerin kabul edilebilir şekilde net olabildiği mesafe/uzaklık oranına “alan derinliği” kısaca DOF (ingilizce depth of fiedl) denilmektedir. Burada “kabul edilebilier” sözcüğüne dikkat ediniz. 8×10 inch ebadında basılmış bir oda resmindeki kabul edilebilir alan ile aynı boyuttaki kol uzaklığındaki kabul edilebilir alan aynı netlşkte olmayacaktır. Eğer fotoğraftaki diğer birçok nesnelerinde kabul edilebilir bir şekilde net görünmesini isterseniz diyafram değerini f/16 veya f/22 gibi değerlere düşürmelisiniz. Bu tanımlama amatör fotoğrafçılara veya yeni başlayanlara biraz yanıltııcı gibi görünebilir. Çünkü küçük değerli diyafram, objektif uznluğunun diyafram çapı’na bölünmesi sonucunda ortaya çıkan değerin büyümesi demek olacaktır ve bunun sonucunda daha büyük bir f-sayısı ortaya çıkacaktır. Daha da kafa karıştırıcı olan, objektiflerin daha da tuhaf bir sıralanıuş şeklinde diyafram değerine sahip olmalarıdır. Örneğin: 1.4, 2.0, 2.8, 4.0, 5.6, 8.0, 11, 16, 22, 32, 45, 64 gibi. Her bir adım da objektif içinden gelen ışığın miktarı yarı yarıya azaltılmaktadır/arttırlmaktadır. Neden? Diyafram alanı kare çapının yarısına orantılıdır. Yani f-sayısını 2 sayısının karekökü ile çarpmak objektif içinden gelen ışığıda yarıya düşürür. (Tercüme biraz karışık oldu: “multiplying the f-number by the square root of 2 halves the amount of light coming through the lens”) Şimdi de örnek fotoğraflara bakalım Uzun bir objektif ve geniş bir diyafram değeri ile alan derinliği çok sınırlıdır. Sadece kendisine netlik ayarı yapılan obje net olacaktır. Bu resimler 600 mm’lik f/4 ve f/5.6 diyafram ile çekilmişlerdir. Burada sadece kuşların net olduğuna diğer bölgelerin ise yumufaş flu olduğuna dikkat ediniz. Alan derinliği f-sayısına değil diyaframın boyutuna bağlıdır. 600mm’lik bir objektif büyük bir honkerdir ve f4 şeklindeki bir f sayısı 150 mm’lik bir diyafram demektir. Yan 600mm’lik bir objektif üzerinde ve f/4 alan derinliğindeki diyafram açıklığı, aynı objektifteki f/1.0 yani 50mm’lik bir diyafram açıklığından daha dar/kısa olacaktır.

Enstantane Hızı Film üzerine maruz bırakılmış bir pozlama miktarı için, enstantane hızı sizin estetic amaçlarınıza hizmet eden ve kendi belirlediğiniz bir diyafram yardımı ile belirlenir. Eğer bir portre fotoğrafı çekiyorsanız ve arka planı net olan alan dışına çıkarmak istiyorsanız geniş-açılmış bir diyafram değeri belirlersiniz. Bununda 1/125′lik bir enstantane hızı gerektirdiğini farzedin. Eğer fikrinizi değiştirip arka planında net olmasını isterseniz o zaman diyafram değerini f/22′ye getiririsiniz ve 6 kat daha az ışık girmesine sebep olursunuz. Dolayııs ile filminizinde 6 kat daha fazla pozlanması gerekecektir. 2′nin karekökünü alırsanız 64 ederki 125/64=2 edeceğinden 1/2 saniyelik bir enstantane değeri kullanmak gerekecektir. Günümüzün modern kameralarında film veya digital olsun makinalar içindeki metreleme sistemleri bu hesaplamayı otomatik olarak yaparlar ve seçilen diyafram ayarlarına göre enstantane hızlarını ayarlarlar. Profesyonel fotoğrafçılar diyafram öncelikli diye adlandırılan bir pozlama modu seçerler. Burada fotoğrafçı diyafram değerini belirler ve kamera da buna göre enstantane hızını ayarlar. Peki kameranın hangi enstantane hızını seçtiği önemli midir? Hayır eğer hem kamera hemde fotoğrafı çekilen konu hareket etmiyorsa. Eğer ayakta duruyorlar ise, çoğu objeler 1/2 saniyelik pozlamadan daha fazla duramayacaklardır. Bu durumda fotoğrafçıya diyaframı 1/15 saniyelik enstantane hızına ulaşana kadar açması önerilir. Eğer fotoğrafçı kamerayı eli ile tutuyor ise yani bir tripod kullanmıyor ise, 1/15 saniyelik bir pozlama da hiçte kabul edilemez bir şekilde etkileri film üzerinde görülen makina sallanmalarına meydan verecektir. Normal bir objektif kullanıyorsanız, genel kural 1/60 veya daha üzerinde bir enstantane değeri kullanmaktır. Uzun objektifler görüntüyü büyültmelerine karşın kamera sallantılarını da arttırırlar. Tripod kullanmadan yapılan çekimlerde genel kural 1/odak uzaklığı hesabı sonucunda ortaya çıkan değeri enstantane hız olarak kullanmaktır. Yani 250mm’lik bir objektifiniz var ise 1/250′lik veya daha yüksek bir enstantane hızı kullanmalısınız. Eğer çektiğiniz fotoğraflardan büyük ebatta baskılar yapmayı planlıyorsanız büyük enstantane değerleri kullanmanız önerilir. Ancak küçük enstantane hızları ilede yaşayabilirsiniz eğer; 1) Vücüdunuzu sert ve sağlam bir cisime dayarsanız veya yaslanırsanız 2) Makinayı veya objektifi sert ve sağlam bir zemin üzerine koyarsanız 3) Yada elektronik görüntü sabitleyicisi (electronic image stabilization) olan bir objektif kullanırsanız. Örneğin Canon 600/4 IS lensinde elektronik görüntü sabitleyicisi bulunmaktadır. Bazende değişik enstantane hızları kullanacağınız estetik zamanlar da olabilir. Eğer hareket eden bir objeyi çekiyorsanız ve hareket halini göstermek istiyorsanız düşük değerli bir enstantane hızı seçersiniz. Eğer yine hareket eden bir objeyi çekiyorsanız ve bu defa hareketi dondurmak istiyorsanız o zaman hızlı bir enstantane değeri seçersiniz. Burada gerçek enstantane hızı hareket eden objenin hareketinin yoğunluğuna, objenin hareketinin kameraya doğru mu olduğuna yada kamera’nın yanından 90 derecelik bir açı ilemi hareket  hali olduğuna mı gibi faktörlere bağlıdır. (hareketi dondurmanın en iyi yolu elektronik bir flaş kullanmaktır çünkü elektronik flaş bir yanıp sönen lamba gibi işlev görür ve en ucuz kamera üzerindeki flaşlar bile saniyenin 1/30.000 gibi bir kısa bir süre içerisinden yanıp sönerler.) Sağdaki fotoğraf Canon’un kendi flaşı kullanılarak çekilmiştir. Soldaki fotoğraf ise herhangi bir flaş kullanmadan 1/1000 enstantane hızında Erol Avanoğlu tarafından çekilmiştir. Flaş kullanılmadığı için kanatların net görülmesi dondurulması pek mümkün olamamıştır.

Diyafram Açıklığı ve Enstantane Hızını Belirlemenin Kolay Yolu Yukarıdaki bilgiyi verdikten ve örnekleri gösterdikten sonra, biraz da olsa elde etmeye çalışacağınız estetik sonuçları nasıl elde edeceğiniz konusunda biraz bilgilendiğinizi umuyoruz. Eğer hareket halini göstermek istiyorsanız veya hareketi flulaştırmak istiyorsanız öncelikle enstantane hızını belirleyiniz. Eğer öncelikle net olarak çıkacak alan ile ilgileniyorsanız o zamanda ilk olarak diyafram ayarını belirleyiniz. Eğer çekeceğiniz ortama ve estetik tercihinize uygun bir kombinasyon seçemiyorsanız, o zaman ASA/ISO değeri farklı olan bir film seçiniz veya Digital Kamera kullanıyorsanız kameranın ASA/ISO değerini değiştiriniz.  Başka bir alternatif ise objektif önüne takılan natural density filtresi kullanmak olabilir. Bu filtreler net olan bölgeyi değiştirmeden film veya (digital kamerada) ışık algılayıcı sensörlere (CCD vey CMOS) düşen ışık miktarını azaltmaya yararlar.

Peki, film çekerken sonucun tamamen iyi olacağını nasıl bilebiliriz veya fotoğrafın ne az ışık almış nede çok ışık almış şekilde çıkmayacağını nasıl bilebiliriz. Eski zaman fotoğrafçıları bunu tamanen deneyimlerinden yararlanarak yaparlardı. Deneyimlerine göre bir pozlama kombinasyonu seçerler ve eğer birtakım hatalar olmuş ise bunu da karanlık oda da giderme yoluna giderlerdi. “Aşağıdaki tablodaki değerleri önden ışık alan objeler için güneş batmadan 2 saat önce ve güneş doğduktan 2 saat sonraki zaman dilimi içerisinde kullanabilirsiniz.”

Işık / Hava Durumu Enstantane Hızı (Saniye) ve Mercek Açıklığı ISO 400 ISO 200 ISO 100 Parlak ve çok ışıklı güneş kar veya kum üzerinde 1/500 f /16 1/500 f/11 1/500 f/8 Parlak Güneş Işığı (Çok Az Gölgeli) 1/500 f /11* 1/500 f/8 1/500 f/5.6 Zayıf Güneş Işığı (Az Gölgeli) 1/500 f /8 1/500 f/5.6 1/250 f/5.6 Parlak Bulutlu Hava (Gölgesiz Ortam) 1/500 f /5.6 1/250 f/5.6 1/125 f/5.6 Kapalı Hava (Normal Bulutlu) (Gölgeli Ortam) 1/500 f /4 1/250 f/4 1/125 f/4 * Yakın ve arkadan ışık alan objeleri fotoğraflarken 1/500 enstantane hızında f/5.6 diyafram değerini kullanınız.

Digital Kamera Kullanıcılarına: Artık teknoloji o kadar gelişti ki özellikle digital kameralarda bu sorunlar ile boğuşmak zorunda kalmıyoruz. Eğer makina SLR tipi bir digital kamera değilse LCD ekranı vardır ve çekim yaparken aynı zamanda da fotoğrafın nasıl çıkacağını bu ekranda görürüz. Ona göre de diyafram ve enstantane değerleri ile oynayarak pozlamayı ayarlayabiliriz. DSLR tipi gelişmiş bir digital fotoğraf makinesi kullanıyor ise bu defada fotoğrafı çektikten sonra makinenin LCD ekranında fotoğrafı görebiliyoruz ve eğer istenilen netice alınmamış ise pozlama değerlerini değiştirerek tekrar aynı (!?) fotoğrafı çekme imkanı bulunmakta. Tabi eğer konu hareket eden bir obje değil ise. 2002 sonuna doğru geliştirilmiş olan DSLR tipi yeni fotoğraf makinelerinde ise görüntü RAW formatında ve makinanın pozlama değerleri saklı tutularak çekilmekte ve makina ile verilmiş olan özel yazılımlar ile sonradan pozlama ayarları bilgisayar ortamında değiştirilerek daha kaliteli görüntüler ve fotoğraflar elde edilebilmektedir.